این روزها

این روزها همش از خودم می پرسم اگه عزاداری ها و بر سر و سینه زدن هامون برای امام حسین علیه السلام واقعی و از سر ارادته چرا بعد از اینکه از هیئت و حسینیه و مسجد میایم بیرون بازم زندگی مون همونیه که بوده و هیچ تغییری در رفتار و گفتار و زندگی مون رخ نمیده!؟

/ 6 نظر / 12 بازدید
الهام

سلام مرسی شما لطف دارید متنی که گذاشتی خیلی زیبا بود واقعا چیز عجیبیه نه؟[متفکر]

سعید کربلایی

کربلا نباید ما را فقط به یاد یک مصیبت بیاندازد کربلا یک حماسه بود حماسه ای که حسین آن را با افتخار و بزرگی آفرید.

احسان

سلام اول بگم وبت خیلی دلنشینه بعدن بگم چون امام حسین و اونجور که بوده برامون نشناسوندن

بی نام ونشان

سلام داداش فقط به خاطره اینه که هنوز نفهمیدیم حسین(ع)برای چه چیز مهمی ازجانب خدا به شهادتین لبیک گفت وتمام اهل بیت ودوستانش راهم فدایش کرد

1001

کعبه یک سنگ نشان است که ره گم نشود...!!

روح الله صادقی

جالبه حرفهای دل رو جذابتر هم میشه زد کاش عمل و حرف و رفتارمون حداقل تو این ماه و حداقل بعد از عذاداری و سینه زنی هاموون یک کم کمتر دل امام زمانمون رو میشگست