مسئولین وسه هدف اساسی رهبری پیرامون دانشگاه

 دانشجویان مسلمان انجمن اسلامی دانشگاه تهران در دیداری با امام که اسنادش بعدها توسط ساواک منتشر شد؛ که ابتدا دانشجویان مقاله ای که به شرح زیر تهیه شده بود برای ایشان قرائت کردند: «...مدت هجده سال است انجمن اسلامی دانشجویان تشکیل شده و فعالیت می  نماید؛ ما احتیاج مبرم به دین و مذهب داریم؛ روحانیون باید ما را کمک کنند،...» در این دیدار دانشجویان با امام خمینی(ره)، دانشجویان هدف و آمال خود را این گونه بیان می کنند: «هدف ما اشاعه دین مبین اسلام و هدایت نسل جوان است؛ ما باید مسلمان واقعی باشیم... ما اکنون آماده ایم پشتیبانی خود را از علما اعلام داریم و نظر ما این است که رابطه نزدیکی بین دانشگاه و حوزه علمیه برقرار نمائیم»

امام در آن دیدار فرمودند: «امید است در نگهدارى دین خود استوار باشید ... زیرا از شما جوانان برومند انتظار زیادى داریم. ما ملتهاى مسلمان باید متحد شویم و با اسرائیل و عمال آنها در ایران مبارزه کنیم. حوزه علمیه هر گز مخالف اصلاحات ارضى نبوده؛ ...ما مى‏دانیم این موضوع براى سرگرمى کشاورزان فراهم شده است. موضوع حق شرکت دادن زنان در انتخابات مانعى ندارد؛ ولى حق انتخاب شدن آنها فحشا به بار مى‏آورد. موضوع حق رأى دادن زنان و غیره در درجه آخر اهمیت قرار دارد»

انقلاب به نقطه اوج خود رسید و در سالهای 56 و 57 این دانشجویان بودند که دیگر پیشگامان نهضت پیر خمین شده بودند و همه جا از مساجد تا تکایا را ساماندهی می کردند؛ نامه ها و سخنرانی های امام را منتشر می کردند و دور یاران اصلی امام چون مطهری؛ بهشتی، آیت الله خامنه ای و... گرفته بودند.

انقلاب شد اما انقلابی دیگر در راه بود. 13 آبان دانشجویان از دیوار لانه جاسوسی آمریکا بالا رفتند و 444 روز شیطان بزرگ را به مضحکه جهانیان کشیدند؛ هر چند از همان ساعات اولیه نگران حرف امام بودند و امام با یک جمله خیال همه را راحت کرد و گفت شما انقلاب دوم را انجام دادید که بزرگتر از انقلاب اول بوده است.

برای آنکه به اصل موضوع بپردازیم تا همین جا تعریف و تمجید از خود و دوستان همراه در دانشگاه های کشور را در طول تاریخ جمهوری اسلامی کافی می دانیم؛ برگ تاریخ را کمی تند ورق می زنیم تا به سال 88 برسیم؛ جایی که رهبر انقلاب از تمام نخبگان می خواهند که حق را ببینند و حق را بگویند اما همه که نگوییم غالب نخبگان خاموش اند. برخی ها که همپای فتنه گران هستند. درون مملو است فتنه گر و ساکت فتنه؛ رهبری مانده است و چند عمار! اما اینجا نیز آنکه چشم فتنه را کور می کند دانشگاه است و دانشجو! 13 آبان و 16 آذر سال 88 و همچنان بارقه های ایجاد حماسه 9دی را هیچ کس فراموش نمی کند و هیچ تاریخ دانی نمی تواند برگ زرین دانشجویان را از صفحه تاریخ پاره کند.

بگذریم بس است از رشادت هایمان که گفتیم بگذارید کمی هم از ماموریت هایمان بگوییم:

رهبر انقلاب شاید 3 ماموریت کلان برای دانشگاه و دانشجو قرار داده اند که اولین آن «درس خواندن» است؛ «سیاسی بودن» و «ارتقای سطح معنوی» نیز دیگر خواسته های ایشان بوده است.

این تاکید مکرر رهبری بر درس خواندن دانشجویان بوده است تا جایی که در پاسخ به دانشجویان فرمودند: «درس، اوّل است. فلسفه‌ی حضور شما در آن‌جا درس خواندن است. اگر واقعاً دانشجویی درس نخواند، بلاشک بدانید که او مشغول ذمّه است؛ یعنی ذمّه‌اش مشغول مردم و خدا و همه است! هرکسی که سهمی در ایجاد این دانشگاه دارد، ذمّه‌اش مشغول به اوست و باید پیش خدای متعال جواب دهد. حالا در دنیا ممکن است کسی یقه‌ی کسی را در این‌طور چیزها نگیرد؛ اما در روز قیامت یقیناً سؤال خواهند کرد که چرا درس نخواندی؟! پس، اوّل درس خواندن است.» حال باید ببینیم تکلیف درس دانشجویانی که بدون خواندن مقدار مقرر درس و طی ناقص ترم جاری بر سر جلسه امتحان حاضر می شوند چه خواهد بود؟ مسئولینی که با تصمیم خود به قول رهبری فلسفه وجودی دانشجو و دانشگاه را زیر پا می گذاشته اند چه پاسخی خواهند داشت؟

جریان تحجر در اوایل دهه 1370 تحت لوای کارگزاران سازندگی فضای رکود و سکوت سیاسی را به بهانه توسعه اقتصادی در کشور، حاکم نمود و بیش از هرجای دیگر فشار خود را بر دانشگاه ها برای جلوگیری از بلند شدن صدای آزادی خواهی دانشجویان وارد آورد این اتفاق موجبات اعتراض رهبر انقلاب را نیز فراهم آورد و ایشان فرمودند: خدا لعنت کند آن دستهایی را که دانشگاه ما را غیر سیاسی می خواهد.اصل اینکه دانشجو حرفش را روشن و صریح و آشکار بزند و دچار سیاسى‏کارى نشود، چیز مطلوبى است. بدترین اشکال و اشکال وارد بر محیط دانشجوئى این است که دانشجو دچار محافظه‏کارى شود و حرفش را با ملاحظه‏ى موقع و مصلحت خیالى بیان کند؛ نه، دانشجو باید حرفش را صریح بزند. البته در کنار این صراحت  در بیان، صداقت در نیت هم باید وجود داشته باشد.

یکی از خواسته های رهبری از تشکل های دانشجویی و دانشجویان ایجاد نشاط سیاسی در دانشگاه های کشور است. ایشان همچنین در سال 74 فرمودند:« بنده یک وقت عرض کردم دانشگاهها باید سیاسی باشند و دانشجو باید سیاسی باشد. معنای این حرف آن است که دانشجو باید قدرت تحلیل سیاسی داشته باشد تا جبهه بندیهای دنیا را بشناسد؛ تا بفهمد امروز دشمن کجاست و از کجا و با چه ابزاری حمله می کند. این، برای شما لازم است. اگر شما تلاش سیاسی، کار سیاسی، مطالعه و مباحثه سیاسی نداشته باشید، این توانایی را پیدا نمی کنید.» ایشان تاکیدشان بر آن بوده است که فضای سیاسی در دانشگاه های کشور شکل بگیرد اما با تصمیماتی که اخیرا اتخاذ شده نه نشاط سیاسی در دانشگاه های کشور شکل می گیرد و نه محل مباحثه ای در زمینه انتخابات فراهم می شود.

رهبر انقلاب در چند سال گذشته تقدیر های فراوانی از اعتکاف دانشجویی انجام دادند و یکی از نشانه های پیشرفت معنوی کشور را اعتکاف می دانستند. ایشان در خرداد 90 در حرم امام فرمودند:« در دوران جوانى ما، در حوزه‌ى علمیه‌ى قم، ایام نیمه‌ى رجب که روزهاى معروف اعتکاف است، شاید در مسجد امامِ آن روز، ده نفر، پانزده نفر، بیست نفر طلبه - آن هم در مرکز حوزه‌ى علمیه، که قم باشد - اعتکاف میکردند؛ این کار معمول نبود، بلد نبودند. امروز در دانشگاه‌هاى کشور، هزاران نفر از جوانان دانشجو - دختران و پسران - در مساجد دانشگاه‌ها اعتکاف میکنند، سه روز عبادت میکنند، خلوت میکنند، با خداى خود ارتباط برقرار میکنند؛ مساجد بزرگ و مجامع بزرگ که جاى خود دارد. اینها معنویت است. کشور ما اهل معنویت است، اما معنویت ما همراه و همروال است با احساس مسئولیت. این معنویت به هیچ وجه نباید ما را از مسئولیت عظیم انقلابىِ خودمان جدا کند، بلکه کمک به حرکت انقلابى است. آن کسانى که با تکیه‌ى به دیندارى و با عنوان کردن دیندارى، سعى میکنند جامعه را سیاست‌زدائى کنند، جوانان را سیاست‌زدائى کنند، جوانان را از حضور در عرصه‌هاى کشور دور نگه دارند، اشتباه میکنند، راه خطا میروند، دچار انحرافند؛ این ابعاد با همدیگر است.» همین جا نیز رهبری علاوه بر اعتکاف بر سیاسی بودن دانشجو تاکید داشتند.

اما امروز با یک تصمیم خلق الساعه برای ما همه اهداف کلان رهبری در مورد دانشجو را هدف قرار می دهند و همه را یکجا از بین خواهند برد. تصویب یک تصمیم عجولانه برای جلو اندختن یک ماهه امتحانات به بهانه عدم تلاقی با انتخابات و – بالا رفتن مشارکت – اتفاقی است که در درجه اول دانشجویان را از درس خواندن خواهد انداخت. عموم کلاس ها به نصف حد قانونی تشکیل؛ نخواهد رسید، آزمایشگاه ها فرمالیته برگزار خواهد شد و .... مشکلاتی که از کنار این تصمیم برای تحصیل دانشجویان بوقوع خواهد افتاد.

اما با این تصمیم دیگر نباید از دانشگاه توقع «حماسه سیاسی» داشته باشیم. جوانترین قشر جامعه که بیشترین درگیری با مسائل اجتماعی سیاسی و فرهنگی را دارد و همواره موتور تحرکات اجتماعی بویژه در بزنگاه های انتخاباتی بوده است را از فضای انتخابات دور می کنیم و دانشگاه که کانون بحث های علمی و نظرات کارشناسی در خصوص اظهارات کاندیدا و ... است را تعطیل می کنیم که بدین ترتیب دیگر نه باید توقع «مشارکت» داشته باشیم و نه توقع انتخاب «اصلح» چه آنکه اصلح بودن از کاندیدا ها در چکش کاری های برنامه های دانشجویی و پرسش و پاسخ های صریح و بدون ملاحظه دانشجویان اتفاق خواهد افتاد.

و در آخر پیشرفت معنوی دانشجویان را مورد هدف قرار خواهد داد. ایام اعلامی وزارت علوم برای برگزاری امتحانات تلاقی مستقیم با ایام اعتکاف دانشجویی خواهد داشت که بدین ترتیب جلوی روند سریع گرایش جوانان به این برنامه را نیز خواهیم گرفت.

سوال اصلی پیرامون این تصمیم خلق الساعه آن است که آیا واقعا دانشگاه و دانشجو بدین انقلاب کم خدمت کرده است که از ترس آنها از تلاقی امتحانات و انتخابات جلوگیری می شود؟ آیا تا بحال انتخابات هایی که در این سی و چند سال همواره در تلاقی با امتحانات دانشجویان بوده است برای نظام خطر امنیتی حاصل کرده است؟ - البته باید استثناء فتنه 88 را کنار بگذرایم چه آنکه عامل این فتنه دانشگاه و دانشجو نبوده است و اما یکی از پایه های مهار کننده فتنه بدون شک دانشجویان بودند – و یا حتی این تصمیم نباید زودتر از این در هنگام برنامه ریزی تحصیلی سال جاری گرفته می شد که اینگونه به درس دانشجویان لطمه وارد نشود؟؛ تاریخ انتخابات که یکسال است مشخص شده است!

/ 2 نظر / 15 بازدید
1001

مطلب پخته و خوبی نوشته بودی! مخصوصا اینکه حرف دل ما بود. شاید نباید واقعا اینگونه دانشجویان را در تنگنا میزاشتن و این باعث افت تحصیلی هم میشه... البته این تصمیم هم بر میگرده به نادانی عده ای که این بی اعتمادی رو بوجود آوردند. موفق باشی

داداش جواد

احسنت مطلب مفیدی واقع شد