دوستی با طعم چای

دوستی با بعضی آدم‌ها مثل نوشیدن چای کیسه‌ ایست، هول هولکی و دم دستی. این دوستی‌ها برای رفع تکلیف خوب‌اند اما خستگی‌ات را رفع نمی‌کنند. این چای خوردن‌ها دل آدم را باز نمی‌کند، خاطره نمی‌شود، فقط از سر اجبار می‌خوریشان که چای خورده‌باشی. به بعدش هم فکر نمی‌کنی.

 دوستی با بعضی آدم‌ها مثل خوردن چای خارجی است؛ پر از رنگ و بو . این دوستی‌ها جان می‌دهد برای مهمان بازی، برای جوک‌های خنده‌دار تعریف کردن و برای فرستادن اس ام اس صد تا یک غاز، برای خاطره‌های دم دستی. اولش هم حس خوبی به تو می‌دهند. این چای زود دم خارجی را می‌ریزی در فنجان بزرگ، می‌نشینی با شکلات فندقی می‌خوری و فکر می‌کنی خوشحال‌ترین آدم روی زمینی. فقط نمی‌دانی چرا باقی چای که مانده در فنجان، بعد از یکی دوساعت می‌شود رنگ قیر، یک مایع سیاه و بدبو که چنان به دیواره فنجان رنگ می‌دهد که انگار در آن مرکب چین ریخته بودی، نه چای.

دوستی با بعضی آدم‌ها مثل نوشیدنچای سر گل لاهیجان است. باید نرم دمبکشد. باید انتظارش را بکشی.

بایدبرای عطر و رنگش منتظر بمانی، بایدصبر کنی،آرام باشی و مقدماتش را فراهم کنی. باید آن را بریزی در یکاستکان کوچک کمر باریک،خوب نگاهش کنی، عطر ملایمش را احساس کنی و آهسته و جرعه جرعه بنوشی‌اش و زندگی کنی.

/ 8 نظر / 29 بازدید
نازنین

یادت پرچم صلحی است... در میان این همه شورش فکر...

نازنین

کاش میشد دوستی ها فقط جوری بود که فقط فقط انتظارش را بکشی... مثل چای سر گل لاهیجان. اما... دوستی ها شده مثل چای کیسه ای... همین.

من و تو

سلام . مطالبت جالب بود. ایشالله همه دوستی ها واقعی باشه و مثل چای لاهیجان[گل][گل]. البته فکر کنم شما یک ریشه ای در لاهیجان دارید!!شاید هم لاهیجانی باشید[بازنده]

نازنین

کاش... کاش يک نفر بود که مي گفت همه ي آن من از آن تو باشد وقتي که دلت مي گيرد...

1001

امیدوارم که ما از اون دوستی های سر گل لاهیجان باشیم.

...

ســنـگـيــنــي گـفــتــه هــايــم بــه سـنــگـيــنـي گــوش هــايـتــ دَر . . .!

...

گمان ميکردم وقتي نباشم دلت ميگيرد... چند وقت است که از رفتنت ميگذرد... چه خيال بيهوده ايي وقتي دلت با ديگري ست...

...

از انجماد نگاه هاي سرد اين مردم.......... دلم براي جهنمت تنگ شده...