تا ثریا، تلنگری به مردم و جامعه

بعد از «وضعیت سفید»،«تا ثریا» دومین سریالی است که تقریبا هر شب پایش می‌نشینم. هم داستانش واقعی است و هم بازی بازیگرانش خوب و روان و طبیعی به نظر می‌آید. مخصوصا خانم حاجیان و مهران احمدی که حقیقتا نقششان را خیلی خوب بازی کرده‌اند.

البته برخی منتقدین از تلخی و سیاهی این سریال گلایه کرده‌اند و آنرا موجب ناراحتی خانواده‌ها دانسته‌اند. ولی من این را قبول ندارم. «تا ثریا» کمی تلخ است، اما داروی تلخی که به ناچار باید آنرا قبول کرد. اگر تلخ است، موجب بیداری و هوشیاری مردم می‌شود نه باعث توهمشان.

آنقدر در این سال‌ها سریال‌های فانتزی و صرفا سرگرم‌ کننده دیده‌ایم که بیان واقعیات جامعه در قالب یک سریال تلویزیونی، برای خیلی‌ها سخت و غیرقابل تحمل می‌شود. یادمان رفته که ذائقه‌ی مردم را هم همین فانتزی‌ها عوض کرده‌اند!

دردهایی که در این سریال به آن اشاره شده، تقریبا مساله‌ی عادی و روزانه زندگی خیلی از آدمهای جامعه‌ی ماست. شاید در میان بستگان، اطرافیان و آشنایان خود، مواردی شبیه ماجراهای این سریال را دیده و شنیده باشیم. مشکلاتی که ظاهرا بنای عبرت گرفتن از آنها را نداریم!

به هرحال به نظر من «تا ثریا» علاوه بر اینکه از لحاظ فنی و هنری، جزو سریال‌های خوب و موفق صداوسیماست، از نظر محتوایی و اخلاقی هم در رده‌ی بهترین‌هاست. کاش این قبیل تلنگرهای اخلاقی (و البته هنری) روز به روز در صداوسیمای ما بیشتر و بیشتر بشوند. صداوسیمایی که قرار است دانشگاه مردم باشد نه فقط یک باشگاه خنده برای مردم!

/ 5 نظر / 7 بازدید
میلاد جمیلی

بسار عالی درباره وب حرفت خیلی زیبا بود به دلم نشست[چشمک]

نازنین

سلام. اما این سریال یک سری بی بند وباری ها رو هم داره عادی میکنه بین جوونا

1001

باهات موافقم. البته بیش از اندازه تلخ است. اما این رسم سیروس خان است دیگر. موفق باشی...

نازنین

حالا یاد گرفتم که فراموشی ؛ دوای درد همه نداشتن ها ، نخواستن ها ، و نیامدن هاست …

نازنین

دردم ایـن اسـت... دردم ایـن نـیسـت کـه او عـاشـق نـیسـت دردم ایـن نـیسـت کـه مـعشـوق ِ مـن از عشـق تهـی سـت دردم ایـن اسـت کـه بـا ایـن سـردی هـــا مـن چـــــــرا دل بـستــم؟؟؟